{"id":4118,"date":"2017-08-07T12:45:47","date_gmt":"2017-08-07T12:45:47","guid":{"rendered":"http:\/\/marcinkwiecinski.com.pl\/coachingtime\/?p=4118"},"modified":"2019-08-13T16:47:08","modified_gmt":"2019-08-13T16:47:08","slug":"porazka-jest-pierwszym-nauczycielem","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/marcinkwiecinski.com.pl\/coachingtime\/porazka-jest-pierwszym-nauczycielem\/","title":{"rendered":"Pora\u017cka jest pierwszym nauczycielem, nie pozw\u00f3l jej zosta\u0107 ostatnim"},"content":{"rendered":"

Z pora\u017ckami jest tak, \u017ce przeci\u0119tny Kowalski woli p\u00f3j\u015b\u0107 do dentysty na borowanie z\u0119b\u00f3w bez znieczulenia, ni\u017c przyzna\u0107 si\u0119 do przegranej. Spo\u0142ecze\u0144stwo nie pochwala potkni\u0119\u0107, a Ci, kt\u00f3rzy je\u017cd\u017c\u0105 nowymi BMW wzi\u0119tymi w leasing, czuj\u0105 si\u0119 lepsi od tych, kt\u00f3rzy odk\u0142adaj\u0105 pieni\u0105dze na studia dla swoich dzieci. Problem tkwi w tym, \u017ce ludziom niezmiernie \u0142atwo przychodzi podkopywanie wiary w samych siebie. Naprawd\u0119 nietrudno obarcza\u0107 si\u0119 wyrzutami sumienia, okre\u015bli\u0107 “nieatrakcyjnym”, “g\u0142upim” i “s\u0142abym”, z g\u00f3ry zak\u0142adaj\u0105c, \u017ce “nie da si\u0119 rady”. Nie zauwa\u017ca si\u0119 przy tym, \u017ce ka\u017cda pora\u017cka jest tylko etapem, kt\u00f3ry ma Ci\u0119 czego\u015b nauczy\u0107 i w konkretn\u0105 stron\u0119 popchn\u0105\u0107.
\n
\nNajgorsze co mo\u017cna zrobi\u0107, to pozwoli\u0107 pora\u017cce zosta\u0107 pierwszym i ostatnim nauczycielem.<\/strong> Sta\u0107 w miejscu, przekl\u0105\u0107 \u015bwiat ca\u0142y i stwierdzi\u0107, \u017ce nie ma ju\u017c \u017cadnej potrzeby, aby p\u00f3j\u015b\u0107 do przodu po nowe lekcje, bo “wszystko jest ju\u017c stracone”<\/em>. Kiedy pisze si\u0119 o tak istotnej rzeczy, jak rola b\u0142\u0119d\u00f3w i potkni\u0119\u0107 w naszym \u017cyciu, najlepiej jest to zrobi\u0107, opowiadaj\u0105c histori\u0119 cz\u0142owieka, z kt\u00f3rym mo\u017cna si\u0119 zidentyfikowa\u0107.<\/p>\n

* \u00a0 * \u00a0 *<\/h5>\n

Jan by\u0142 28-letnim kucharzem “po przej\u015bciach”. W jego \u017cyciu nie by\u0142o nikogo bliskiego, tak w zasadzie to nie mia\u0142 nawet kole\u017canki, do kt\u00f3rej m\u00f3g\u0142by si\u0119 przytuli\u0107 po ci\u0119\u017ckim tygodniu. Doskwiera\u0142a mu samotno\u015b\u0107 i brak pieni\u0105\u017ck\u00f3w na gotowanie ambitnych potraw (takich jak np. kaczka w sosie hoisin). Dodatkowo przez ostatni rok by\u0142 zmuszony zmienia\u0107 prac\u0119 znacznie cz\u0119\u015bciej, ni\u017c by tego sobie \u017cyczy\u0142. Wbrew wszystkiemu czu\u0142 jednak, \u017ce “dzia\u0142o si\u0119 to po co\u015b”. Kilkadziesi\u0105t miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej okaza\u0142o si\u0119, \u017ce mia\u0142 racj\u0119 (podobnie jak ameryka\u0144ski psycholog, David Bakan, kt\u00f3ry stwierdzi\u0142 kiedy\u015b, \u017ce “Cierpienie jest wielkim motywatorem rozwoju”<\/em>).<\/p>\n

Wiele zmieni\u0142o si\u0119 si\u00f3dmego lipca, kiedy to skromnie \u015bwi\u0119towa\u0142 swoje 28 urodziny. W\u0142a\u015bnie wtedy obieca\u0142 sobie, \u017ce mimo pora\u017cek, mimo b\u00f3lu i niespe\u0142nionych oczekiwa\u0144 zrobi wszystko, co w jego mocy, aby zmieni\u0107 swoje \u017cycie. Co\u015b w nim p\u0119k\u0142o na tyle, \u017ce na przek\u00f3r otaczaj\u0105cej go beznadziei, urodzi\u0142a si\u0119 w nim pot\u0119\u017cna si\u0142a do zmiany.<\/strong> Nie umia\u0142 tego nazwa\u0107, ani wyja\u015bni\u0107, ale samo to przeczucie sprawi\u0142o, \u017ce poczu\u0142 si\u0119 lepiej. W Polsce nic ch\u0142opa nie trzyma\u0142o, dlatego kiedy jego kolega zaproponowa\u0142 mu wsp\u00f3lny wyjazd do Anglii, zgodzi\u0142 si\u0119 bez wahania. Mieli pracowa\u0107 na kuchni. Ju\u017c podczas zapinania pas\u00f3w w samolocie, Jan przyj\u0105\u0142 za pewnik, \u017ce ka\u017cda pora\u017cka, kt\u00f3rej do\u015bwiadczy\u0142 i kt\u00f3ra dopiero go czeka – tym razem go nie z\u0142amie.<\/p>\n

* \u00a0 * \u00a0 *<\/h5>\n

Na miejscu ju\u017c jako pomocnik szefa kuchni potrzebowa\u0142 troch\u0119 czasu, aby odnale\u017a\u0107 si\u0119 w zespole. Robota by\u0142a trudna i wymagaj\u0105ca, obfituj\u0105ca w stres i oparzenia, ale po 60 przepracowanych godzinach tygodniowo czu\u0142 powab sprawczo\u015bci, kt\u00f3rej tak bardzo potrzebowa\u0142.<\/p>\n

Nied\u0142ugo po zaaklimatyzowaniu si\u0119 w nowym mie\u015bcie, postanowi\u0142 za\u0142o\u017cy\u0107 bloga kulinarnego, na kt\u00f3rym zamieszcza\u0142 przepisy w formie tekstowej i video. Zacz\u0105\u0142 te\u017c wrzuca\u0107 fotki na instagramie, gdzie wyra\u017anie da\u0142o si\u0119 wyczu\u0107, \u017ce kocha gotowa\u0107 i spe\u0142nia si\u0119 w zawodzie. Pewnego dnia okaza\u0142o si\u0119, \u017ce kilkumiesi\u0119czne dzia\u0142ania w internecie zaowocowa\u0142y. Znana polska firma wys\u0142a\u0142a mu zaproszenie do wsp\u00f3\u0142pracy. Chcieli, \u017ceby w swoich filmach reklamowa\u0142 ich przyprawy. W pracy natomiast docenili jego zaanga\u017cowanie i pasj\u0119. Zd\u0105\u017cy\u0142 si\u0119 “odnale\u017a\u0107”.<\/p>\n

Po trzech latach kulinarnej har\u00f3wki Jan dostaje zatrudnienie jako szef kuchni w nowo wybudowanej restauracji w Londynie. To w\u0142a\u015bnie tam poznaje Kasi\u0119, kelnerk\u0119 pochodz\u0105c\u0105 z Lubelszczyzny i tworzy z ni\u0105 \u015bwietnie zgrany zwi\u0105zek. Dzisiaj planuje otworzy\u0107 w\u0142asn\u0105 knajp\u0119 w Polsce i czuje si\u0119 jak bohater filmu “Ugotowany”. Du\u017co podr\u00f3\u017cuje, poznaj\u0105c kuchnie \u015bwiata i rozwijaj\u0105c sw\u00f3j zawodowy warsztat. Na pocz\u0105tku jego bloga czyta\u0142a tylko jego mama i kumpel, z kt\u00f3rym dzieli\u0142 pok\u00f3j z jednym oknem. Teraz nie ma powod\u00f3w, aby narzeka\u0107 na liczb\u0119 swoich fan\u00f3w, ani propozycje wsp\u00f3\u0142pracy. Przez okr\u0105g\u0142e trzy lata harowa\u0142 w pocie czo\u0142a na obcej ziemi, do\u015bwiadczaj\u0105c wielu b\u0142\u0119d\u00f3w i potkni\u0119\u0107, ale gdzie\u015b g\u0142\u0119boko wiedzia\u0142, \u017ce s\u0105 mu one potrzebne i nie nale\u017cy si\u0119 ich ba\u0107. Ju\u017c nie.<\/p>\n

* \u00a0 * \u00a0 *<\/h5>\n

Czasem to w\u0142a\u015bnie pora\u017cki pokazuj\u0105 nam w\u0142a\u015bciw\u0105 drog\u0119.<\/strong> Jan nigdy nie wyprowadzi\u0142by si\u0119 z Polski, nie zosta\u0142by szefem kuchni, nie za\u0142o\u017cy\u0142by bloga kulinarnego i nie pozna\u0142 Kasi, gdyby w jego \u017cyciu nie by\u0142o cierpienia, kt\u00f3re kaza\u0142o mu si\u0119 zmieni\u0107. Pora\u017cka ustawicznie wskazywa\u0142a mu, \u017ce je\u015bli chce by\u0107 szcz\u0119\u015bliwy, musi po to szcz\u0119\u015bcie samemu si\u0119gn\u0105\u0107. Musi wzi\u0105\u0107 si\u0119 w gar\u015b\u0107, podj\u0105\u0107 radykalne zmiany i trzyma\u0107 si\u0119 “swojej \u015bcie\u017cki”. Ta historia pokazuje, \u017ce pora\u017cka powinna by\u0107 postrzegana jako impuls, drogowskaz, co\u015b, co budzi w cz\u0142owieku ch\u0119\u0107 do dzia\u0142ania mimo wszelkich niedogodno\u015bci.<\/p>\n

Je\u017celi si\u0119gniesz po pierwsz\u0105 lepsz\u0105 biografi\u0119 cz\u0142owieka sukcesu lub pos\u0142uchasz jak\u0105kolwiek histori\u0119 kogo\u015b, kto do czego\u015b doszed\u0142, szybko dotrze do Ciebie, \u017ce pocz\u0105tki ambitnych ludzi niemal zawsze s\u0105 trudne. Bardzo cz\u0119sto obfituj\u0105 w potkni\u0119cia i w\u0105tpliwo\u015bci. Ale w ko\u0144cu to wszystko mija, bo je\u015bli idzie si\u0119 we w\u0142a\u015bciwym kierunku i ci\u0105gle d\u0105\u017cy do pozytywnych zmian, \u017cycie nagradza za cierpliwo\u015b\u0107 i wiele rzeczy zaczyna si\u0119 uk\u0142ada\u0107. Tak po prostu cudownie sk\u0142ada\u0107 do kupy, nabiera\u0107 sensu, wype\u0142niaj\u0105c dusz\u0119 satysfakcj\u0105, bo nauczycielem przestaj\u0105 by\u0107 ju\u017c wy\u0142\u0105cznie srogie pora\u017cki.<\/strong><\/p>\n